اصلی فیلم ها آنچه ما می توانیم یاد بگیریم با مشاهده '(500) روز تابستان' ده سال بعد

آنچه ما می توانیم یاد بگیریم با مشاهده '(500) روز تابستان' ده سال بعد

پوستر فیلم 2009 برای (500 روز از تابستان. تصاویر فاکس جستجوگر



در ده سالگی اکران تئاتر ، 17 ژوئیه ، (500 روز از تابستان مورد بازنگری است ، به ویژه یک مورد انتقادی و غیرحسی. برای فیلمی که به عنوان پاسخی دمدمی مزاج نسبت به عاشقانه های سنتی اعلام می شد و از آن زمان به عنوان یک کلاسیک فرقه پابرجا مانده است ، پیام اصلی و مضامین آن امروز به همین سادگی پایین نمی رود.

این فیلم عاشقانه زودگذر دفتر کار تام (جوزف گوردون-لویت) و سامر (زوئی دشانل) را دنبال می کند زیرا آنها بر سر عشق متقابل به یک پسر غمگین موسیقی بریتانیا و IKEA پیوند دارند. این یک قالب غیرخطی به کار می رود و بین 500 روز فاصله دارد تا اینکه داستان عشق و نابودی نهایی آن برای بیننده جمع شود.

همچنین مشاهده کنید: 'The Lion King' نمونه کاملی از اتفاقاتی است که هنگام غربت نوشابه سمی رخ می دهد

در اولین انتشار ، (500 روز از تابستان به عنوان برداشت تازه ای از کمدی رمانتیک دریافت شد. گفتگوی خارج از مسابقه کاملاً معتبر به نظر می رسد. موسیقی متن فیلم متناسب با متنوع و مستقل است ، پایان خوشحال کننده یا بیش از حد نیست. آزمایش تکنیکی با فرم و خطی وجود دارد. Zooey Deschanel کمد لباس پرنعمت چشمگیری دارد و این زوج در ماشین به موسیقی فرانسوی گوش می دهند. در نتیجه ستایش شدن به عنوان یک فیلم زیبا و زیبا و عاشقانه ، (500 روز از تابستان با موفقیت بیش از 60 میلیون دلار در گیشه تابستان سال 2009 موفق شد.

اما این پرستش سعادتمندانه کوتاه مدت بود. مدت زیادی از اکران آن نگذشته بود که برخی از منتقدان فیلم های هوشمند و ناظران مشتاقانه در میان کسانی که آواز آن را می خوانند صف را شکستند و قطعه به ظاهر خونسرد سینما را به عنوان غرفه دار از بدترین نوع فیلمنامه مردسالارانه جدا کردند و دلیل آن را عدم عمق شخصیت دشانل عنوان کردند. کمی قبل ، در سال 2007 ، ناتان رابین ، منتقد فیلم باهوش ، اصطلاح Manic Pixie Dream Girl را ابداع کرد ، که وی آن را به عنوان شخصیتی تعریف کرد که فقط در تصورات ترسناک نویسندگان-کارگردانان حساس وجود دارد تا به جوانان جوان و با روح و روان بپذیرد تا زندگی و بی نهایت آن را بپذیرند. رازها و ماجراهای این اصطلاح در شعور عمومی نفوذ می کرد تا اینکه (500) روز تابستان آمد و ایده را در تصورات ما متبلور کرد. تابستان به کهن الگوی تبدیل شد. او گفتگوی کمی دارد و عقاید کمی دارد ، به نظر می رسد که فقط در فضای روانشناختی تام وجود دارد. بخش عمده ای از میراث فیلم محبوبیت اصطلاحی است که قبلاً ابداع شده و انجمن Deschanel به عنوان شخصیت آن است.

در حالی که برخی از طرفداران (با کنجکاوی این تپه را به عنوان تپه ای که باید در آن بمیرد) انتخاب کردند که این فیلم در واقع تلاش دارد تا گروه 'مانیک پیکسی رویای دختر' را از طریق رد تابستان از تام در تابستان ، برانداز کند ، این فیلم در درک کامل این براندازی ناکام مانده است. همانطور که از نظر دیدگاه تام و گرایش او به ایده آل غرق می شود. این که فیلم اکثراً دیدگاه او را ترجیح می دهد باعث شد که بسیاری تصور کنند که خواندن دیگری از فیلم ، تقصیر سامر به عنوان عامل جدایی است. آنچه با گذشت زمان آشکارتر شد این است که فیلم حتی ابزار یا قوس مناسب شخصیت را برای برقراری این تماس به ما نمی دهد.

سال گذشته ، خود گوردون-لویت از طریق توییتر درگیری را ارزیابی کرد ، در پاسخ به محکومیت تابستان توسط طرفداران با دستورالعمل ها: دوباره آن را تماشا کنید. این بیشتر تقصیر تام است. او در حال فرافکنی است. او گوش نمی دهد او خودخواه است خوشبختانه او تا پایان رشد می کند. هواداران و مدافعان تابستان خوشحال شدند.

با این حال ، مانند شخصیت تام ، گوردون-لویت خود وقتی در توضیح توضیح می دهد ، در برابر دامهای ساده سازی تسلیم می شود ، او [تام] تا پایان رشد می کند. این به طور موثری فیلم را از نظر رشد شخصی تام قاب می کند و در نهایت از شخصیت سامر کاملاً غفلت می کند. در نتیجه ، پاسخ گوردون-لویت در توضیحات خود نقش Manic Pixie Dream Girl را انجام می دهد. چرا فیلم از نظر قوس شخصی داستان تام تعریف شده است در حالی که خواسته ها و شخصیت شخصیتی سامر کاملاً نادیده گرفته شده است؟ خشم بیننده نباید به گزینه های Summer مربوط باشد بلکه باید تصویر کم عمق او را بررسی کند که زمینه کمی برای اقدامات او فراهم می کند.

تابستان ، بارها و بارها ، به عنوان یک دختر رویایی شیدایی Pixie برچسب خورده است. این برداشت تازه یا اصلی نیست. سوالی که همزمان با فرا رسیدن ده سالگی برگزار می شود ، این است که آیا مخاطبان و بینندگان می خواهند به مصرف رسانه هایی ادامه دهند که اکنون بهتر می توانیم ببینیم برای بخاطر نوستالژی مشکل آفرین است یا دارای نقص است. با رشد و گسترش آگاهی عمومی ، مهم است که بررسی کنیم محبوب های قدیمی و کلاسیک های مستقر ما کجا ما را ناامید می کنند. (500 روز از تابستان شامل نوشتن جنسیتی است ، شانزده شمع از کلیشه های نژادپرستانه استفاده می کند ، گریس تجاوز جنسی را تأیید می کند از آنجا که مخاطبان مهارت های انتقادی در تماشا و حساسیت بالاتری نسبت به محتوای توهین آمیز دارند ، این س remainsال باقی می ماند که آیا ما کلاسیک های قدیمی را به طور کامل کنار می گذاریم یا اینکه آیا به راحتی هنگام مشاهده آنها را مشاهده می کنیم؟

توانایی طرفداران در انتقاد (500 روز از تابستان پس از دریافت اولیه آن ، به طور ناخواسته منعکس کننده پیشرفتی است که در ایجاد شخصیت های زن پیچیده تر و متناسب تر حاصل شده است. ایجاد گروه Manic Pixie Dream Girl یک حساب ضروری را از نحوه به تصویر کشیدن زنان در صفحه نمایش مجبور کرد. این حساب پس از آن خواستار افزایش آگاهی و حساسیت بینندگان نسبت به بازنمایی مسئله ای بود که قبلاً تقریباً در همه جا وجود داشت. امروزه جستجو و یافتن کمدی های عاشقانه ای که در آن زنانی که مأمور اجتماعی هستند ، دارای عمق هستند ، و مستقل از ایده آل سازی شریک زندگی خود از آنها ، وجود دارد ، بسیار بیشتر از حتی یک دهه پیش است. تنها با افزایش آگاهی از این کاستی ها ، فیلمسازان و بینندگان آینده می توانند مسائل مربوط به نگهبان قدیمی را اصلاح کنند.

ده سال بعد ، عناصر (500 روز از تابستان که باعث شده در ابتدا جذاب باشد ، هنوز هم در موسیقی متن ساخته شده با مهارت و جذابیت جدی که منجر به شیمی می شود وجود دارد. با این حال ، از نظر موضوعی نیز قدمت دارد و نگاه مردانه سفید لیبرال آن بیات است. این امکان وجود دارد که طرفداران بتوانند ضمن اینکه همزمان در فیلم سرگرمی و لذت می برند ، به شکست های آن اعتراف کنند. در حالی که ممکن بود تام تنها به هزینه خودمختاری سامر رشد کرده باشد ، مخاطب این فرصت را دارد که دوباره فیلم را ببیند و درک خودش را از روایت ناقص و البته سرگرم کننده آن بسازد.



مقالات جالب