اصلی شیوه زندگی مزایا و خطرات داشتن سهم اندکی از یک تیم ورزشی

مزایا و خطرات داشتن سهم اندکی از یک تیم ورزشی

صاحب عضو متس ، بیل ماهر ، با مدیر تری کالینز (گتی ایماژ).



این یک رویای جهانی برای طرفداران ورزش است: چه کسی در میان ماست نکرده است خیال بابت داشتن تیم هایی که ریشه آنها را می گیریم؟

مشکل این است که امتیازهای رایج اغلب به فروش نمی رسند ، و هنگامی که چنین می شوند ، ارزان نیستند: لس آنجلس کلیپرز ، که دارای بدترین درصد برنده تجمعی در تاریخ NBA است ، در آگوست گذشته به قیمت 2 میلیارد دلار فروخته شد. دو ماه بعد ، Buffalo Bills در بازار کوچک ، که در این هزاره در مرحله پلی آف حضور نداشته ، به قیمت 1.4 میلیارد دلار فروخته شد.

برای سرمایه گذاران دیوانه وار ورزش که می توانند میلیون ها دلار هزینه کنند اما میلیاردها دلار هزینه نکنند ، خرید سهام مالکیت اقلیت و بدون کنترل یک گزینه جذاب است. با افزایش ناگهانی قیمت فروش حق رای دادن ، تعداد مالکان اقلیت در ورزش در دهه گذشته به علاوه افزایش یافته است: مقایسه قیمت خرید اخیر 1.4 میلیارد دلاری اسکناس ها با خرید جت های وودی جانسون به قیمت 635 میلیون دلار در سال 2000.

مالکان اقلیت ممکن است نتوانند معامله کنند یا مربی را اخراج کنند ، اما برای کسری از مبلغ سرمایه گذاری ، آنها از بسیاری از مزایای مالکیت مانند صندلی های صندوق لوکس ، دعوت به مسابقات تیمی و دسترسی به بازیکنان فعلی و سابق برخوردار هستند.


owners صاحبان اقلیت این ایده را که با آنها برخورد ویژه ای می شود دوست دارند. همه چیز در مورد پول نیست. بسیاری از اینها مربوط به وضعیت است. مایکل کرامر ، مالک عضو سابق Texas Rangers


همه اینها ، و یک سرمایه گذاری خوب و ایمن محسوب می شود. از سال 2000 ، طبق فوربس ارقام نشان می دهد ، میانگین امتیازات ورزشی 250 درصد افزایش یافته است ، با نرخ رشد سالانه مرکب بیش از 9 درصد ، به طور قابل توجهی بهتر از S&P 500 3.2 درصد. ورزش به طور مشهور ضد رکود است: در دوران رکود بزرگ ، درآمد در چهار لیگ بزرگ ورزشی - لیگ ملی فوتبال ، لیگ برتر بیس بال ، اتحادیه ملی بسکتبال و لیگ ملی هاکی - به رشد ادامه داد. در چهار سال گذشته ، با امضای قراردادهای پرسود تلویزیونی جدید ، ارزش های حق امتیاز افزایش یافته است. (تیم های حرفه ای از انقلاب DVR بهره مند شده اند ، زیرا برخلاف سایر برنامه ها ، بینندگان تمایلی به تماشای بازی ها با تأخیر DVR ندارند.)

استیو گرینبرگ ، معاون سابق کمیته لیگ برتر بیس بال که نماینده بسیاری از طرفداران ورزش در خرید و فروش تیم ها است ، گفت که مردم دیگر این را به عنوان یک سرگرمی یا یک سرمایه گذاری بیهوده نمی دانند. واقعیت این است که تیم های معتبر ورزشی سابقه قدردانی مداوم را دارند.

افراد به دلایل مختلف در سهام مالکیت اقلیت سرمایه گذاری می کنند. ماروین گلد کلنگ ، مالک اقلیت یانکی ها که با بت پرستی جو دی مگیو بزرگ شد ، هنگامی که سهم کمی از تیم را در سال 1979 خریداری کرد ، به فکر منافع اقتصادی نبود. این فرصتی بود تا به بازی ای که دوست دارم و آقای گلد كلنگ كه از افشای میزان سرمایه گذاری خود امتناع ورزید ، گفت تیمی كه من از آن زمان 4 یا 5 ساله بودم. در هیچ زمانی سعی نکردم نحوه رشد ارزش دارایی را با گذشت زمان محاسبه یا پیش بینی کنم.

اما رشد آن بدین ترتیب است: یانکی ها ، جورج اشتاینبرنر در سال 1973 به قیمت 10 میلیون دلار خریداری کردند ، اکنون طبق ارزش 3.2 میلیارد دلار. فوربس . هنوز هم آقای گلد كلنگ می گوید كه وی بیشتر از درآمد اقتصادی از مشاركت خود در تیم درآمد روانی داشته است. او خاطرات خود را از سوار شدن برودوی بر روی شناور همراه با خانواده اش در هنگام رژه های پیروزی تیم جهانی سری جهانی ذکر کرد. او سالانه به دوازده بازی یانکی می رود اما این سیاست را دارد که هرگز وارد رختکن نشود یا با بازیکنان رابطه برقرار کند. او می گوید من نمی خواهم [مالک بودن] بر توانایی من در ارتباط با بازی به عنوان یک طرفدار تأثیر بگذارد.

مشخصات توافق نامه مالکیت اقلیتها بسیار متفاوت است. به عنوان مثال ، صاحبان اقلیت یانکی بلیط رایگان یا دسترسی در زمین دریافت نمی کنند ، اما مایکل کرامر ، مالک سابق اقلیت و رئیس تیم هر دو تگزاس رنجرز و دالاس استارز از سال 1998 تا 2004 ، گفت که به صاحبان اقلیت رنجرز چنین امتیازاتی داده شده است . وی گفت ، صاحبان اقلیت این ایده را دوست دارند كه با آنها برخورد ویژه ای شود. همه چیز در مورد پول نیست. بسیاری از اینها در مورد وضعیت و شناخت است. میخائیل پروخوروف مالکیت اقلیت خود در شبکه های بروکلین را به اکثریت سهام تقسیم کرد.



بسیاری از مالکان اقلیت برای موقعیت بهتر خود اقدام به خرید می کنند تا در نهایت صاحب اکثریت شوند. مالکیت اقلیت ها به آنها امکان می دهد تا با اداره تیم آشنا شوند و در عین حال لیگ ها با آنها آشنا شوند. رابرت بولاند ، استاد مدیریت ورزشی در نیویورك ، شركت وی ، گروه تمرین ورزشی بولند ، در مورد فروش اخیر لوایح مشورت كرد ، مالكیت اقلیت را درب پشت مالكیت [اصلی] می نامد ، یك مالكیت آزمایشی. این سریعترین راه برای داشتن تیم است زیرا به شما امکان می دهد توسط لیگ مورد تایید قرار بگیرید.

به طور محلی ، مالکان اصلی متس و نتس فرد ویلپون و میخائیل پروخوروف زمانی مالک اقلیت تیم های مربوطه خود بودند. مالک اقلیت Longtime Nets اکنون مارک لازری مالک اصلی Milwaukee Bucks است. و مالک اصلی گلدن استیت واریورز جو لاکوب زمانی مالک کسری از سلستیکس بوستون بود که چند نمونه از آن را ذکر کرد. آقای بلند ، با ذکر مثال از آقای ویلپون ، گفت که صاحبان اقلیت ها گاهی اوقات می توانند با افزایش سهام خود به جای خرید تیم در بازار آزاد ، نسبتاً ارزان به مالک اصلی تبدیل شوند.

تبدیل شدن به یک مالک اقلیت می تواند مزایای تجاری غیرمستقیم نیز داشته باشد ، درست مانند پیوستن به یک باشگاه اختصاصی گلف یا قایق بادبانی: به عنوان وسیله ای برای ایجاد روابط با دیگر مهاجمان بزرگ در جامعه تجاری. آقای بولاند گفت ، شما می توانید مردم را به ملاقات بازیکنان برسانید و مهمانان را وارد جعبه [لوکس] کنید. اگر در مشاغلی فعالیت می کنید که می توانید به طریقی از آن درآمد کسب کنید ، ارزش واقعی آن است.

داستان شرکت املاک و مستغلات فرد ویلپون ، Sterling Equities ، مثالی آموزنده را نشان می دهد که چگونه درگیر شدن در تیم های ورزشی می تواند حافظه نهان را در جامعه تجاری تقویت کند. قبل از اینکه آقای ویلپون با مت ها درگیر شود ، استرلینگ فقط می توانست برای ساخت در کوئینز و لانگ آیلند قرارداد بگیرد. پس از آن ، دنیای املاک و مستغلات منهتن باز شد. آقای ویلپون یک بار گفت که این تغییر چشمگیر بود نیویورکر .

مارک گانیس ، رئیس SportsCorp LLC. ، یک شرکت سرمایه گذاری ورزشی در شیکاگو ، گفت: کسانی که علاقه مند به تبدیل شدن به یک مالکیت اقلیت هستند ابتدا باید با دفتر لیگ مربوطه تماس بگیرند ، که اغلب به عنوان همسریابی بین سرمایه گذاران امیدوار و تیم های مختلف عمل می کند. آقای گانیس گفت ، برای انجام این معاملات تهاتر وجود ندارد ، مانند سایر اوراق بهادار یا سرمایه گذاری. آنها واقعاً شفاف نیستند ، زیرا خصوصی هستند و نهادهای دولتی نیستند.

آقای گانیس گفت که اغلب صاحبان اکثریت به سادگی با سرمایه گذاران بالقوه تماس می گیرند. وی مثال اخیر خانواده ریکتز را که مالک توله شیکاگو است ، ذکر کرد و به تازگی 10 درصد از تیم را در سهام اقلیت فروخته است تا هزینه بازسازی ورزشگاه را تأمین کند.

اخیراً ، روندی از دارندگان اقلیت های مشهور وجود دارد که خود را در یک رابطه بازاریابی سودمند با تیم های خود می بینند که در آن هر دو طرف میزان تماس خود را افزایش می دهند. مثال محلی معروف Jay Z را در نظر بگیرید ، که کمتر از یک پانزدهم از 1 درصد Nets را در اختیار داشت ، اما یک مارپیچ در تلاش برای نام تجاری تیم بود و اولین کنسرت را در مرکز بارکلیز در سال 2012 اجرا کرد.

از زمان تاسیس آژانس ورزشی خود ، Roc Nation Sports ، مشهورترین مالک مشهور نیویورک ، بیل ماهر ، جی Z سهم خود را از Nets واگذار کرد ، سهم 20 میلیون دلاری وی با متها دارای مزایای پارکینگ رایگان است ، شانس مطابق جدول خلاصه ای که متس ها به سرمایه گذاران بالقوه می دهند ، هر ساله اولین زمین را بیرون بیندازند و آقای Met ، طلسم تیم ، در رویدادهای Citi Field در دسترس مالکان قرار گیرد.

از دیگر صاحبان اقلیت های مشهور می توان به مجیک جانسون (داجرز) ، جاستین تیمبرلیک (گریزلیز) ، لبرون جیمز (لیورپول اف سی) ، ویل اسمیت و جادا پینکت اسمیت (76 ساله) و مارک آنتونی و گلوریا استیفان (دلفین ها) اشاره کرد. آقایان مشهور اغلب قیمت تخفیف دریافت می کنند: آقای گانیس گفت که سهام 1 میلیون دلاری آقای آنتونی و خانم استفان مربوط به دلفین ها توسط مالک تیم استفان راس تأمین مالی شد.

اتفاق نظر کلی این است که همه چیز برابر است ، لیگ های ورزشی ترجیح می دهند در هر تیم یک مالک داشته باشند ، بهتر این است که سردردهای لجستیکی کاهش یابد. اما اگر منظور بیشتر سرمایه گذاران اقلیت ، پول بیشتری در زمان فروش و قیمت های بالاتر فروش باشد ، لیگ ها به طور کلی این موضوع را به عنوان یک داد و ستد ارزشمند می دانند. به گفته آقای گانیس ، NBA و MLB راحت تر از NFL با گروه های مالکیت بزرگ نسبت به NFL راحت ترند ، زیرا این یک لیگ مالکانه است و نه بیشتر از کمیسیون محور.

بنابراین نقاط ضعف مالکیت اقلیت بودن چیست؟ برای یک ، آنها معمولاً هیچ ورودی تصمیم گیری ندارند ، برخلاف رویه یک سهم و یک رأی شرکت های دولتی. به گفته آقای گانیس ، صاحبان اقلیت ها ، برخلاف یک هیئت کنترل ، اغلب در یک هیئت مشاوره می نشینند و معمولاً مجبور به شرکت در جلسات لیگ نیستند. وی افزود که گزینه های تماس - جایی که صاحب اکثریت مالک اقلیت را مجبور به فروش بخشی از تیم می کند - بسیار نادر است اما از آنها شنیده نمی شود. جاستین تیمبرلیک ، مالک بخشی از ممفیس گریزلیز ، با یک طرفدار (گتی ایماژ) ژست می گیرد.

تماس های پایتخت نیز می تواند گاه به گاه رخ دهد. به گفته آقای کرامر ، آنها بیشتر در سال های قرارداد قبل از تلویزیون ، زمانی که تعداد قابل توجهی از تیم های طرفدار جریان نقدی منفی داشتند ، بیشتر دیده می شد. صاحب اکثریت مینه سوتا وایکینگ ها Zygi Wilf پس از خرید تیم در سال 2005 ، سرمایه گذاران اقلیت را برای کمک به جبران خسارات ناشی از پرداخت بدهی ، مورد حمله قرار داد.

نگرانی دیگر مالکان اقلیت این است که در صورت عدم فروش تیم ، اغلب بارگیری سریع سهام دشوار است. جان موگ ، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل موگ و شرکت ، گفت: اگر خود را در موقعیتی قرار دهید که می خواهید به زودی تصفیه کنید - چه از طلاق و چه از این طریق - فقط نمی توانید به بازار بروید و ارزش سهم خود را بدست آورید. یک شرکت بانکی سرمایه گذاری که در زمینه فروش چندین تیم حرفه ای از جمله میامی دلفین ها و مایرووکی برورز مشاوره کرده است. هنگام فروش حق رای دادن ، به سهم خود پی خواهید برد ، اما در صورت عدم فروش تیم ، کسب ارزش از آن بسیار دشوارتر است.

همچنین نگرانی آزار دهنده ای وجود دارد که ، با توجه به افزایش سریع قیمت تیم ها ، که قسمت عمده ای از آنها با قراردادهای جدید تلویزیونی تغذیه می شوند ، اقتصاد ورزش های حرفه ای در یک حباب قرار دارد. اما بیشتر تحلیلگران این نگرانی را رد می كنند و خاطرنشان می كنند كه امتیازات ورزشی نه تنها از هر تغییر فن آوری جان سالم به در برده اند - از رادیو ، تلویزیون ، كابل ، تا دوره DVR - بلكه پیشرفت كرده اند. این را بگویید: آقای بولاند اجازه داد ما در حباب هستیم. اما من فکر نمی کنم این یکی از تخریب ها باشد.

نوشته های ورزشی Greg Hanlon در مشاهده کننده، مجله نیویورک تایمز و در تخته سنگ

Jacob deGrom زمین خود را برای عظمت می سازد



مقالات جالب