اصلی برچسب / شرکت-نیویورک-تایمز Keats and the Supermodels: حقیقت در مورد زیبایی

Keats and the Supermodels: حقیقت در مورد زیبایی

آیا حقیقت زیبایی است؟ آیا زیبایی حقیقت دارد؟ گاهی اوقات مفید است که یادآوری کنیم که آنچه برای خرد ابدی می گذرد ، ممکن است پایه و اساس تزلزل ناپذیری نداشته باشد که صرف تکرار ریشه آن را اهدا کرده است.

معادله حقیقت و زیبایی را در نظر بگیرید ، به عنوان مثال در John Keats 'Ode on a Grecian Urn. مقاله قابل تأملی توسط استاد دانشگاه هاروارد ، مارجوری گاربر ، در شماره تابستان 1999 در مقاله انتقادی ، برای بررسی مجدد معادله گاه به گاه زیبایی و حقیقت استدلال می کند - حداقل روش استفاده از آن در رسانه های عامیانه و فرهنگ بومی (به عنوان مثال به عنوان مثال ، در زیبایی آمریکایی که بسیار دیوانه وار مورد انتقاد قرار گرفته است ، فیلمی که هجوهای کم عمق ارزش های حومه ای آن را به روشی خود تبریک می گوید که زیبایی بالاترین حقیقت در زندگی است.)

حداقل پروفسور گاربر بحث طولانی مدت در مطالعات ادبی را در مورد اینکه آیا خود کیتس ، نویسنده جمله زیبایی زیبایی حقیقت است ، زیبایی حقیقت ، به معنای خلاصه ای از حکمت یا به نوعی از قضا دوباره آغاز می کند.

شما احتمالاً حداقل مبهم ایتز کیتس را در یک یونان یونانی به یاد می آورید. این درباره نمادی از هنر است ، یک کبودی است که در سطح آن صحنه هایی از تعقیب اروتیک ، اشتیاق منجمد ، اغوای بی نتیجه ، موسیقی شنیده نشده و فداکاری آیینی اجرا نشده را به تصویر می کشد.

اما این به یک نماد هنر تبدیل شده است ، نه فقط کوره بلکه شعر در مورد کوره. از نظر کلینت بروکس ، نویسنده کتاب 'خوش خلال اورن' ، تلاشی برای تعریف شعری که پس از انتشار آن در دهه 30 بسیار تأثیرگذار بود ، تصویری از کوره همان چیزی است که شعر ، نماد کلامی است ، به عنوان بروکس همکار ویلیام ویمستات آن را صدا کرد. این تصویری است که هرمان ملویل در شعر خود در مورد یک کوره خرد شده ، ویلای ویران شده به آن پاسخ داده است (برای ملویل ، حقیقت زیبایی شکسته است ، خرده های خدا). ولادیمیر نابوکوف با انتشار یک تصویر حاشیه ای مداد ، آن تصویر از یک کوره شکسته را فاش می کند ، او را در هنگام ترکیب آدا مشغول کرده است. (به مقاله نابوکوف من در بایگانی نابوکوف ، 24 نوامبر 1997 مراجعه کنید.)

Ode on a Grecian urn تلاشی است برای سازش شخصیت متضاد حقیقت و جفت زیبایی در اندیشه غربی ، گرایش برای دیدن زیبایی به عنوان انحراف اغواگرانه از حقیقت ، دیدن زیبایی به عنوان یک دروغ دوست داشتنی ، وسوسه گناه.

بحث بر سر Keats ’Urn در باره قطعه معروف معروف متمرکز است. وقتی شاعر پس از چندین مصراع در مورد توصیف و پرسش از صحنه های به تصویر کشیده شده بر روی طوفان ، حیرت انگیز از این راه است که ظرافت منجمد صحنه ها ، چهره ها را برای همیشه نفس نفس می زند و برای همیشه جوان است / همه علاقه انسانی را که بسیار نفس می کشند ، بالا می برد ، خود:

Pas سرد دامداری!

چه موقع پیری این نسل از بین می رود ،

تو در میان وای دیگر خواهی ماند

از ما ، دوستی برای انسان ، که به او می گویی

زیبایی حقیقت است ، زیبایی حقیقت - این همه است

شما در زمین می دانید و همه آنچه باید بدانید.

به آن نقل قول ها نگاهی بیندازید - مواردی که در مورد زیبایی وجود دارد حقیقت ، زیبایی زیباست. آنها کانون بحث و جدال هستند که پروفسور گاربر در تحقیق انتقادی مجدداً باز می شود. این بخشی از یک بخش متفکر با عنوان –این باید برای ویراستاران کپی جالب باشد– (علائم نقل قول). این مقاله ای است که از سخنرانی استیضاح کلینتون توسط نماینده هنری هاید گرفته تا ریشه چاپی علامت های نقل قول در انگلیسی قرن 17 به عنوان ویرگول برعکس ، از طریق س raisedالات مطرح شده توسط عبارت معاصر نقل قول از نقل قول و بالا آمدن هوای تکان دهنده انگشت نقل قول ها و روش هایی که ما از علامت های نقل قول در تلاش برای نشان دادن کنایه و اصالت استفاده می کنیم.

در این میان ، خانم گاربر شاید بدنام ترین و دشوارترین بحث پیرامون نقل قول ها در ادبیات انگلیس را مرور کند ، بحث درباره زیبایی حقیقت است ، زیبایی زیبا. کی اینو میگه؟ کیت؟ کوره؟ اگر علامت نقل قول بعد از زیبایی به پایان برسد - در این صورت ، بقیه دو خط آخر است - این همه چیز است / شما می دانید روی زمین ، و همه آنچه شما باید بدانید - یک نظر ، شاید کنایه آمیز ، در مورد معادله کوره حقیقت و زیبایی؟ با قرار دادن زیبایی حقیقت است ، زیبایی حقیقت در داخل نقل قول ها ، آیا کیتس حداقل تا حدی از احساسات فاصله می گیرد - آن را به طور انتقادی بررسی می کند یا از قضا؟ آیا کیتس حتی می تواند یقین ، حقیقت ، زیبایی حقیقت را انکار کند؟

یا آیا این کنایه بالقوه فقط مصنوعی از علائم نگارشی اشتباه است ، تحمیل دیرهنگام و اشتباه علامت های نقل قول که کیت ها هرگز قصد نداشته اند؟ این بدان معناست که کل دو خط آخر صحبت می شود (توجه به لزوم استفاده از نقل قول های کنایه آمیز) توسط کوره (که البته لزوماً ساکت است و بنابراین توسط کیتس مورد استفاده قرار می گیرد). در کدام حالت ، آیا کوزه خود در مورد معادله حقیقت و زیبایی کنایه آمیز بوده است؟ آیا کاغذ دلالت بر این دارد که زیبایی حقیقت است ، لزوماً واقعیت غایی نیست ، بلکه همه آن چیزی است که شما باید بدانید ، تمام تحمل شما بر روی زمین است؟ آیا کیتس یا کیتس می گوید همه چیزهایی است که شما باید بدانید زیرا دانش بیشتری دارد؟ زیرا ، همانطور که جک نیکلسون گفت ، شما نمی توانید حقیقت را اداره کنید؟

س aboutال در مورد جایگذاری نقل قولها ، و بنابراین درمورد ارزشی که شاعر برای اهدای زیبایی دارد معادله حقیقت است ، با تاریخ نابسامان نسخه های خطی Keats شعر مطرح شد.

در سه متن اول شعر ، اصلاً علامت نقل قول وجود ندارد. اصطبل می گوید ، زیبایی حقیقت است ، زیبایی حقیقت - این همان چیزی است که شما می دانید ... بدون اینکه پنج کلمه اول را نقل قول کنید. این س fromال از این واقعیت ناشی می شود که در نسخه نهایی ، چاپ شده اشعار ، نقل قولهایی در مورد زیبایی حقیقت ، زیبایی حقیقت اضافه شده است و گفته می شود که خود کیتس آن نسخه نهایی را از طریق انتشار دیده است. این مسئله با این واقعیت پیچیده است که ما به طور قطع نمی دانیم که آیا اضافه کردن علامت نقل قول چیزی بود که کیتس انجام داده است ، یا اضافه شده توسط یک ویرایشگر است که وی پذیرفته است ، یا اگر خودش آنها را اضافه کرده است ، تجدید نظر جزئی اما مهم در مورد اینکه چگونه او می خواست زیبایی حقیقت است ... باید گرفته شود ، و خودش را از قصیده حقیقت-زیبایی دور کرد. یا او داشت چیزی را که از قبل فکر می کرد صریح تر می کرد؟

من عاشق این نوع جنجال های ادبی هستم ، که در آن س questionsالات مهم معنایی در ادبیات و هنر به ابهامات متنی و تاریخی غیرقابل حل یا غیرقابل تصمیم بستگی دارد. جک استیلینگر ، معتبرترین ویراستار اخیر شعرهای کامل کیتس ، در مورد تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی می گوید زیبایی حقیقت برای چه کسی در دو سطر آخر Keats 'Urn است ، کمتر از چهار احتمال متداول را ارائه می دهد: ) شاعر به خواننده ، (2) شاعر به اهریمن ، (3) شاعر به چهره های موجود در کوره ، (4) اهریمن به خواننده. به آن اضافه می کنم: (5) کوره برای انسان در مقابل خواننده - خواننده گوش می دهد که کوره چگونه آن را به انسان می گوید ، اما لزوماً مخاطب نیست.

اما آقای استلینگر افزود ، مخالفت های جدی در مورد هر چهار احتمال وی بیان شده است و این چهار مورد حتی شروع به بیان عارضه هایی نمی كنند كه هنگام بررسی یك قسمت از دو سطر اخیر - زیبایی حقیقت است ، قسمت زیبایی حقیقت است ، یا کل دو سطر گذشته - توسط طوفان یا شاعر و به کسی گفته می شود.

بنابراین حقیقت در مورد حقیقت و زیبایی کجاست؟ آیا زیبایی حقیقت در مورد حقیقت است ، یا دروغ در مورد حقیقت؟ زینت زیبایی مشکوک است ، شکسپیر در Sonnet 70 می نویسد. زیبایی مشکوک است ، زودگذر است ، مانند گل سرخ مخلوط می شود. آیا نباید به کسی - شخص ، شاعر یا کوره - که آن را به عنوان حقیقت می پرستد ، شک کنیم؟ اگر در واقع ، آنچه در این شعر می گذرد و پیوند میان حقیقت و زیبایی ، در برخی از سطوح تصور نمی شود.

مارجوری گاربر با نقل از آنچه هلن وندلر ، نویسنده کتاب قصاید جان کیتس ، مطالعه درخشانی که قبلاً در این صفحات جشن گرفتم ، با نقل آنچه او به عنوان خرد اجماع در مورد این سوال توصیف می کند ، شروع می کند. خانم وندلر استدلال می کند که دو سطر آخر توسط طوفان گفته می شود ، که تأکید ویژه ای بر روی مجموعه شعار مانند [زیبایی حقیقت است ، زیبایی حقیقت] قبل از ادامه اظهار نظر در مورد ارزش منحصر به فرد آن است. اما کل جمله آخر شعر [شروع با وقتی کهولت سن ...] جمله سخنران است که در پیشگویی خود ، آنچه را که خزانه به نسل های بعدی می گوید ، بازگو می کند.

پروفسور گاربر با پروفسور وندلر و استیلینگر درمورد حل و فصل اصل موضوع اختلاف نظر دارد یا باید این کوره باشد که کل دو خط آخر را بیان کند. وی س questionsال می کند که در صورت حذف یا گسترش علامت های نقل قول چه معنایی می تواند داشته باشد ، و آیا ممکن است سخنران پس از نقل قول در مورد شعار کاغذ اظهارنظر کند؟

با این حال ، لازم به ذکر است که متن نقل شده از پروفسور وندلر در مورد تفسیر عالی او در مورد قصیده و استدلال او مبنی بر اینکه کاری که کیتس و کوره انجام می دهند تعریف حقیقت به عنوان زیبایی نیست ، بلکه تعریف مجدد زیبایی است ، همانطور که صادقانه است. نه حقیقت گزاره ای ، پروفسور وندلر تأکید می کند ، نه منطق ، بلکه حقیقت بازنمایی ، زیبایی به عنوان نوعی دقت بالاتر ، من می گویم.

اما صحبت از دقت ، پروفسور گاربر هنگامی که احضار می کند ، احتمالاً از جستجوی کلمه کلیدی حقیقت و زیبایی ، لکسیس-نکسیس ، مهمترین نکته خود را بیان می کند ، شیوه ای که در اصطلاح رایج فرهنگ ما ، نظریه غلط ارائه و سو mis استفاده می شود ، به این ترتیب همه ابهامات احتمالی به یک تکینگی ساده فکر فرو می رود.

در اینجا برخی از نمونه هایی که او ارائه داده است:

از یک گزارش علمی در مورد سهمیه کمر تا باسن در گونه های انسانی:

زیبایی ، حقیقت و زیبایی حقیقت است ، به نقل از جان کیتس. اما حقیقت در مورد زیبایی چیست؟ یک تحقیق علمی در مورد آنچه که مردان در شکل زن زیبا می بینند ، حاکی از آن است که مفاهیم زیبایی بیش از آنچه به عنوان یک خواسته داخلی یا ذاتی است ، با تأثیرات غربی ارتباط دارد.

از مقاله ای در مورد شاخ و برگ پاییز در نیوانگلند:

زیبایی حقیقت است - زیبایی حقیقت - این همان چیزی است که شما در روی زمین می دانید و همه آنچه لازم است بدانید.

- جان کیتس

در حال حاضر هر کسی که بیش از چند پاییز در نیوهمپشایر گذرانده باشد ، می داند که چرا شاخ و برگ های پاییزه این ایالت به طرز چشمگیری رنگ شده است.

جمله اصلی در مقاله New York Times Arts and Leisure درباره محاسن ضبط اجرای زنده:

از نظر جان کیتس ، زیبایی حقیقت است و بالعکس. برخی از هنرمندان ضبط با این نظر مخالف هستند.

عنوان در نیویورک تایمز ، جلب توجه به زیبایی شناسی جدید اسرائیل در امتداد مدیترانه:

یهودی سکولار: زیبایی حقیقت است: این همه چیز شیک است که باید بدانید

تیتر یک سرمقاله درباره اوقاف ملی هنر:

زیبایی حقیقت است: دولت در پرورش هنر نقش دارد

عنوان ستون لس آنجلس تایمز:

اگر زیبایی حقیقت است ، زیبایی حقیقت ، این همه آنچه که امروز باید بدانیم نیست: چه چیزی تلژنیک است؟

و تا حدودی از قضا با توجه به تحولات بعدی ، این پاراگراف آغازین از یک قطعه 1983 در نیویورک تایمز:

جان کیتس نوشت که زیبایی حقیقت است ، زیبایی واقعی - این همان چیزی است که شما در روی زمین می دانید و همه آنچه را باید بدانید. اما آیا این تنها چیزی است که باید در مورد ونسا ویلیامز ، خانم جدید آمریکایی بدانیم؟

این یک نوع بی ثبات کننده است ، مگر نه اینکه سعی کنید آنچه در مورد زیبایی و حقیقت گفته می شود را در تمام آن کنایات حقیقت و زیبایی و نسخه ای که در زیر می آید ردیابی کنید.

اما اگر کسی بتواند تعمیم دهد ، می توان گفت که به نظر می رسد همه آنها آنچه را که می توان Supermodel Interpretation of Keats نامید ، اتخاذ کرده اند: زیبایی حقیقت را تعریف می کند ، به جای اینکه حقیقت زیبایی را تعریف کند. و زیبایی به عنوان زیبایی یا جذابیت تعریف می شود.

با کنار گذاشتن این واقعیت که در هیچ یک از این نقل قول ها تصدیق نشده است که خود جان کیتس هرگز نمی گوید زیبایی حقیقت است - این س whoال که چه کسی می گوید چه مقدار در هاله ای از ابهام است - اصطلاح کلی (و اشتباه) همه این نقل قول ها این است که هرچه هست زیبا باید صادق باشد یا همانطور که فرناندو در Saturday Night Live می گفت: زیبا بودن بهتر از احساس خوب بودن ، عزیزم.

بله ، می توانید استدلال کنید که قصیدگی بیشتر از زیبایی وگ مربوط به زیبایی هنر است. اینکه این شعر یا کوره در حال بحث برای چیزی است که پرسی بیشه شلی آن را زیبایی فکری نامید. نه زیبایی ، بلکه وفاداری به واقعیت بودن. اما سپس مجبور می شوید که مثلاً Shoah ، مستند 9 ساعته هولوکاست کلود لانزمن را زیبا بنامید. زیبایی حقیقت است فقط در صورتی که به روشی نهایتاً Pollyanna ، باور داشته باشید که آفرینش ، تاریخ و طبیعت انسانی زیبا هستند. اگر آنها به روشی بی هنر زشت باشند چطور؟

با این وجود ، نظریه زیبایی سوپرمدل از مدافعان برجسته ای برخوردار نیست. ادموند اسپنسر ، شاعر قرن شانزدهم ، در سرود زیبایی های آسمانی خود اظهار داشت که تأمل در مورد زیبایی جهان - زیبایی مدل سوپرمدل ، ممکن است برای اختصار گفته شود - نباید کاملاً کنار گذاشته شود ، زیرا در نهایت می تواند قلب انسانها را به هم بزند:

... خودشان را بالا ببرند

و عشق را با شبنم فروتنی فروتنی فرا بگیرید

Th’eternall از آن زیبایی آسمانی.

اسپنسر البته در حال انعکاس چشم انداز افلاطونی درباره نقش ممتاز زیبایی دنیاست ، که همچنین برای عقلانی کردن تعقیب سقراط در مورد پسران جوانی که در واقع سوپرمدل های آتن باستان بودند ، مورد استفاده قرار گرفت.

اما به نظر من خطوط آخر کیتس در Ode on a Grecian urn کمتر از یک بحث با هملت پژواک افلاطون است. این که زیبایی یک قافیه حقیقت است ، پاسخی صریح به بخشی است که در آن هملت و اوفلیا درباره رابطه صداقت و زیبایی بحث می کنند.

این مبادله ای است که اندکی پس از سخنرانی در بودن یا نبودن در آنچه که عموماً به عنوان صحنه راهبه معروف است ، انجام می شود. هملت به اوفلیا می گوید اگر صداقت و انصاف داشته باشید ، صداقت شما هیچ گفتمانی درباره زیبایی شما را قبول نمی کند.

آقا ، آیا زیبایی می تواند تجارت بهتری نسبت به صداقت داشته باشد؟ او س ،ال می کند ، و بعداً موقعیت کیتسیان را در نظر می گیرد.

به راستی ، هملت پاسخ می دهد ، این می تواند نتیجه بهتری داشته باشد ، بهتر است حقیقت و زیبایی را از هم تفکیک کرد ، زیرا قدرت زیبایی زودتر صداقت را از آنچه که هست به یک فرد تبدیل می کند تا اینکه نیروی صداقت بتواند زیبایی را به وجهه او تبدیل کند. این زمانی یک تناقض بود ، اما اکنون زمان آن را اثبات می کند.

دو قرن می گذرد و جان کیتس تلاش می کند تا با نادیده گرفتن این تناقض ، آن را با یک پارادوکس جایگزین جابجا کند. زیبایی صداقت را به bawd تبدیل نمی کند. زیبایی صداقت است حقیقت زیبایی را صادق می داند و زیبایی حقیقت را زیبا می کند.

نمی دانم ، اما اخیراً خودم را متوجه می کنم که به طرف بحث Hamlet تمایل دارم تا بحث Keat. (گرچه فکر می کنم خود کیتس در این مورد کمی هاملت بود.) من احساس می کنم که در گفتن به ما - بشقاب ، بشر ، هر کسی که این حرف را بزند - این تمام چیزی است که شما روی زمین می دانید و همه آنچه شما باید بدانید ، او پیشنهاد می کند چیزی بیشتر برای دانستن وجود دارد ، چیزی که شاید بهتر باشد از آن مطلع نشوید ، اما چیزی فراتر از معادله ساده زیبایی حقیقت ، زیبایی حقیقت است. فقط امیدوارم سوپرمدل ها از این حرف من ناراحت نشوند.



مقالات جالب