اصلی فیلم ها چگونه سازندگان 'Into the Spider-Verse' یک داستان ابرقهرمانی فراگیر ساختند که لعنتی تقریباً کامل است

چگونه سازندگان 'Into the Spider-Verse' یک داستان ابرقهرمانی فراگیر ساختند که لعنتی تقریباً کامل است

Spideys of Spider-Man: Into the Spider-Verse.انیمیشن تصاویر سونی



طراحی در طبیعت فقط تلاقی تصادفات نیست ، که با انتخاب طبیعی نتیجه می گیرد تا نتیجه آنقدر زیبا یا موثر شود که به نظر معجزه هدف برسد.

- مایکل پولان ، گیاه شناسی هوس

نویسنده و تهیه کننده فیل لرد از قول فوق مایکل پولان استفاده کرده است در طول سخنرانی TED خود در سال 2012 برای روشن کردن واقعیت های دشوار فرآیند خلاقیت. برای بهتر نشان دادن چگونگی این قضیه ، او ما را در داستان دیوانه ای از نحوه او و شریک همکاری خود ، کریس میلر ، برای ساخت کمدی شگفت انگیز موفق خود عبور داد ابری با احتمال كوفته قلقلي . این داستانی است که شامل استخدام ، اخراج ، استخدام مجدد ، ایده های منقرض شده ، دام ها ، آه! لحظه ها و اینکه چگونه همه آن چیزها در نهایت منجر به فیلم منسجم ، معنی دار و موفقی شد که همه باید در سینماها ببینند.

در خبرنامه سرگرمی Braganca مشترک شوید

از آن زمان تاکنون ، لرد و میلر کارگردانی و تولید تعدادی فیلم را آغاز کرده اند که نه تنها بسیار خنده دار هستند ، بلکه معیار تعجب آور برای عمق احساسی و مضامین کاملاً طنین انداز آنها را تعیین می کنند. هک ، این تقریباً تبدیل به یک سنت کوچک شده است که مخاطبان عام نسبت به فیلم جدید خود (فیلم مربوط به خط اسباب بازی؟ راه اندازی مجدد تلویزیون؟ عاقبت هر دو؟) قبل از آغوش گرفتن برای محصول نهایی خنده دار که اتفاقاً باعث گریه همگان می شود ، تردید دارند. مثل نوزادان و من معتقدم که لرد و میلر با جلب روند متعارف و از بین بردن بسیاری از افسانه های ناخوشایند در مورد خلاقیت ، این مهم را تا حد زیادی به دست آورده اند.

اولین افسانه این است که کارگردانان بزرگ نوابغ اتوماتیک هستند که باید دید دقیقی از فیلمی که در سرشان قفل شده است داشته باشند ، سپس فقط آن را با دقت کامل زنده کنند. تمام اینها واقعاً جسارت بخشیدن به افرادی است که از قبل به نبوغ خود اعتقاد دارند. (در همین حال ، دیگران تسلیم فشار برای جعل نیرومندی می شوند ، حتی وقتی که آنها نمی دانند چه کاری انجام می دهند). در انتهای دیگر طیف ، افسانه تأسف برانگیزی وجود دارد که شما نمی توانید به هیچ وجه برنامه ریزی کنید و فقط فیلم را پیدا کنید در حالی که فیلم را به طرز شگفت انگیزی جناح بندی می کنید.

اما نه ، واقعیت به بهترین شکل ممکن با هر دو طرف ازدواج می کند. شما کاملاً نیاز به وضوح دید دارید و می توانید این ارتباط را به طور مداوم با همکاران خود برقرار کنید ، اما همچنین هنگامی که با ایده های جدید و بهتر روبرو می شوید باید بتوانید نظر خود را تغییر دهید. برخی از افراد فقط به خاطر اینکه در گذشته کار کرده اند ، کمی به چیزهای خاصی وابسته می شوند و همین امر باعث دفاعی آنها می شود. اما این زمانی است که این گفته ، فقط به این دلیل که خوب است ، به این معنی نیست که داستان برای شما سنگین تر از همیشه است. شما باید مایل به تکامل باشید.

سپس این افسانه مداوم وجود دارد که تیم های کارگردانی پشت سر هم دو نیمه مغز یکسان هستند ، جایی که هر شخص می تواند جملات دیگری را به پایان برساند. آنها نیستند آنها همیشه دو نفر متفاوت با ایده های متفاوت هستند. ولی این مزیت است . شما در حال افزودن دیدگاه های بیشتر به راه حل های ممکن هستید. و دوتایی هایی که با یکدیگر خوب کار می کنند اغلب این کار را انجام می دهند زیرا نقاط قوت و ضعف شخص مقابل را درک می کنند و به دیگری اعتماد دارند که کارهای خوب را انجام می دهد.

از نظر لرد و میلر ، روند خلاقیت فقط بین آن دو نیست. آنها هیچ كدام از اینها را به تنهایی انجام نداده اند. بازگشت به سال 2002 کلون بالا ، آنها با مجموعه ای از همكاران همکاری كرده اند - نویسندگان و كارگردانانی مانند بیل لارنس ، كریس مك كی ، ست گراهام اسمیت ، مایكل باكال ، جونا هیل ، ویل فورته ، اورن اوزیل ، رادنی روتمن ، باب پرشیشی ، پیتر رامسی (مدیر گروه فوق العاده دست کم گرفته شده ظهور نگهبانان ) و موارد دیگر. کریستوفر میلر و فیل لرد در اولین نمایش جهانی مرد عنکبوتی: به آیه عنکبوت .فیلیپ فارائونه / گتی ایماژ



این درس باید واضح باشد: همکاری موفقیت آمیز از نظر ماهیت خود فراگیر است. نه فقط به این دلیل که اجازه می دهد ایده های بیشتری به اوج برسند ، بلکه به این دلیل است که می تواند فعال کند گسترده تر در وهله اول دیدگاه ها

و اکنون ، تیم خلاق لرد و میلر یکی از چهره های اخیر پیچیده و بازخوانی شده در افسانه های مدرن را دنبال کرده است: مرد عنکبوتی. اما نتیجه چیزی جالب توجه نیست. مرد عنکبوتی: به آیه عنکبوت شاید حتی فیلم ابرقهرمانی مورد علاقه من در تمام دوران. اما برای اینکه بفهمیم چرا دقیقاً ، یک دسته کامل از تاریخ اخیر وجود دارد که باید واقعاً حساب شود ...

اشباع شده اشباع شده

احساس می کنم همیشه وقتی صحبت از فیلم می شود ، مفهوم اشباع رسانه را اشتباه درک کرده ایم. این ایده که مخاطبان از ژانر خاصی بیمار می شوند ، هرگز درست نبوده است. به زبان ساده: فقط به این دلیل که استودیوها به سمت روندها می روند ، در واقع به معنای تماشاگر نیست. حامیان اغلب شواهد را ذکر می کنند و می گویند وسترن سرانجام درگذشت ، اما آنها چندان سریع نبودند. دوران طلایی وسترن ادامه داشت دهه ها . و حتی اگر وسترن ها دیگر یکی از ژانرهای اکشن محبوب نباشند ، ما همچنان سال به سال عالی می شویم.

حقیقت ساده این است که فیلم های ژانر در ماندگاری موفق هستند. وحشت؟ عمل؟ خانواده؟ همه آنها موفقیت پایه سال به سال با ظرفیت پرفروش دارند. و اما وقتی فیلم های ابرقهرمانی از سال 2000 شروع به خشمگین شدن کردند مردان ایکس ، مردم به همان خرد متعارف اشاره کردند که قبل از اینکه مخاطبان به چیز دیگری بپردازند ، آنها یک جرقه سریع در ظرف خواهند بود. و با این حال ، اینجا تقریباً بیست سال بعد هستیم و هنوز هم این داستان ها را تعریف می کنیم.

به این دلیل که مخاطبان همیشه به یک نوع فیلم علاقه داشته اند: فیلم های با کیفیت. فیلم های خوبی بسازید که مردم از آن لذت ببرند؟ این فیلم ها معمولاً همان مواردی هستند که می توانند به اوج برسند (البته در هر دو جهت نقاط پرت وجود دارد). و وقتی صحبت از فیلم های ابرقهرمانی می شود ، ممکن است من به طور کلی با آنها مشکل داشته باشم جهت امپراتوری مارول ، شکی نیست که این یک نیروی ثابت عالی برای ژانر در کل بوده است ، بیشتر به این دلیل که جامعه را در یک نمایش بزرگ تلویزیونی در حال اجرا محصور کرده است.

بنابراین خطرات فقط در صورت تنبلی در داستان پردازی برای یک مجموعه یا مارک مشخص در ژانر وجود دارد. و این مارک تجاری فقط وقتی سقوط می کند که فیلم ها تجسم بدگویی اشتباه گرفته شده با پول نقد در پشت چراغ های سبز باشند. اما حتی با افزایش و سقوط هیجان برای یک ملک خاص ، مخاطبان عموما امیدوار خواهند ماند.

که خوب است ، زیرا هیچ شخصیت فیلم مدرنی وجود ندارد که بیش از مرد عنکبوتی تحت این فشارها تحت فشار قرار گرفته باشد. در حالی که می توانم هفته ها در مورد تاریخچه شخصیت در کمیک ها و کارتون ها صحبت کنم ، به راحتی می توان گفت این سام رائمی بود که عشق اصلی شخصیت را با فیلم اصلی 2002 دوباره زنده کرد (بسیاری نیز فراموش می کنند که این اولین بود فیلم برای شکستن 100 میلیون دلار در یک آخر هفته).

و وضعیت آن به عنوان یک ضربه عظیم به زودی باعث پیدایش شد مرد عنکبوتی 2 ، که بسیاری آن را بهترین پیشنهاد در کل ژانر Superhero می دانند. چرا؟ زیرا آنچه را که مفهوم ابر قهرمانی را بسیار جدی می کند بزرگنمایی می کند: ماهیت زودگذر پرستش از غریبه ها ، واقعیت خطر ، نابودی زندگی شخصی شما و اشتیاق دردناک به حالت عادی در میان آشفتگی ها. این یکی از کم نظیرترین فیلم هایی است که من تاکنون دیده ام و هنوز هم اهمیت آن شغل را نشان می دهد و اینکه چرا شاید از همه بهتر باشد.

اما با مرد عنکبوتی 3 ، ما اولین گام سینمایی خود را به عقب برمی داریم. نه به خاطر دلیل غیرقابل ذکر این که در آن شخصیت emo پیتر پارکر وجود دارد ، بلکه بیشتر به دلیل بی علاقگی کامل رائمی به Venom به عنوان یک شخصیت است (جای تعجب ندارد که درج شخصیت به او مجبور شد). در نتیجه ، این شخصیت ها ممکن است پردرآمدترین و کمترین همدلی ترین شخصیت هایی باشند که رائیمی روی صفحه قرار داده است (معمولاً از گستاخی اشرار خود لذت می برد). و همانطور که قبلاً مشخص کردیم ، بدبینی شما را می کشد.

اما آنچه در حقیقت باعث کشته شدن این سریال شد ، مذاکرات بزرگ قرارداد بود. معاملات Raimi و اصول در حال حاضر بودجه را افزایش داده بود مرد عنکبوتی 3 به 300 میلیون دلار در آن زمان ناشناخته ، با این تعداد فقط انتظار می رود در مذاکرات مجدد صعود کند. بنابراین فیلم چهارم پرتاب شد.

امی پاسکال (رئیس وقت سونی) می خواست این مجموعه را به حدود 80 میلیون دلار برساند و فیلم را با داستانی شبیه یک موازی عاشقانه دبیرستانی (و نه مثلث ساده) دوباره تصور کند. این عمدتا واکنشی به تولید ارزان و در عین حال دیوانه وار سودآور بود گرگ و میش سریالی که در آن زمان سلطه داشت. اما هنگامی که با علاقه به تولید دیگران و تمایل به از بین بردن عواقب مخلوط می شود ، رفتار کار رائمی را از بین می برد ، نتیجه مارک وب بود مرد عنکبوتی شگفت انگیز فیلم ها ، که ممکن است برخی از گیج کننده ترین کارهایی باشد که دیده ام. مطمئناً لحظات دوست داشتنی وجود دارد ، عمدتا بین دو ستاره اندرو گارفیلد و اما استون ، و این احتمالاً برای یک دنباله اجباری کافی بود. اما من همیشه نسبت به این فیلم ها سخت خواهم بود زیرا در آنها یک انتخاب منسجم وجود ندارد و هیچ چیزی واقعاً زیر سطح نیست.

آنها از دیوار به دیوار با تأثیرگذاری و استقرار لحظه ای پر شده بودند. بدتر از آن ، روانشناسی و رفتار پیتر هرگز احساس منطقی نمی کرد. او به راحتی ساخته شده است به نظر می رسد سرد و یا دور از هر صحنه. و اخلاق زشت تثبیت ناخوشایند فیلم در خون و تبار را فراموش نکنیم که با درسهای موضوعی بد به پایان رسید ، بهترین قول ها وعده هایی است که نمی توانید آنها را حفظ کنید.

طبیعتاً افرادی که این فیلم ها را بیشتر دوست داشتند افرادی بودند که همیشه از ذاتی بودن کارهای رائمی متنفر بودند و فقط می خواستند پیتر سخت و خنک باشد و جدی گرفته شود - شما دقیقاً مثل آنها می دانید. این یک دستورالعمل بد برای هر شخصیتی است ، چه رسد به یکی از جدی ترین شخصیت ها در تمام داستان های طنز. بنابراین وقتی فیلم دوم سقوط کرد و سوزاند ، سرانجام سونی تصمیم گرفت حوله را پرتاب کند و با تولیدات مارول شریک شود ، سود را تقسیم کرد و اجازه داد نمایش را اجرا کنند.

آن زمان بود که مرد عنکبوتی از نظر سینمایی راه اندازی مجدد شد برای بار سوم در شانزده سال گذشته اما این بار ، او به گونه ای طراحی شده بود که به سمت MCU موجود (حتی اولین حضور خود در یک فیلم دیگر ، کاپیتان آمریکایی: جنگ داخلی نه کمتر). در اینجا ، او کمتر بچه جوان و یتیمی بود که بار مسئولیت را احساس می کند و بیشتر پسر جایگزین مرد آهنین است. باز هم ، سطح سطح لذت و جذابیت بسیار زیاد است. تام هالند در نقش Lil Baby Spider-Man بسیار دوست داشتنی بود و فیلم حداقل سعی داشت ملکه ای را به تصویر بکشد که به نظر می رسید یک نمایش مدرن از اقوام مختلف فرهنگی است. تام هالند به عنوان مرد عنکبوتی .Chuck Zlotnick / CTMG / Sony Pictures Entertainment

اما باز هم ، مشکلات اساسی آن در صحنه موضوعی قرار داشت. این فیلم دارای لبهای زیادی درباره مسئولیت پذیری و سر و کله زدن شما است ، اما بیشتر منجر به درسهای گیج کننده و مسلحانه در مورد آماده نبودن می شود که صرفاً به دلایل مصنوعی انجام می شود. متأسفانه ، سفر پیتر تا حد زیادی به داستان بچه ثروتمندی بستگی دارد که نمی خواهد با اسباب بازی های جالب و جیغ خود بازی کند چرا نمی خواهید من عالی باشم . حتی پایان ساختگی جعلی که تقریباً به انتقام جویان می پیوندد ، یک درس اشتباه درباره بلوغ است.

اما من در مورد همه این تاریخچه و عوارض آن صحبت می کنم ، زیرا این مسئله در مورد ساده ترین و مرتبط ترین سالات بسیار مهم است: چرا شما می خواهید این مسئله را مجدداً راه اندازی مجدد کنید؟ چگونه حتی آن را انجام می دهید؟ چگونه می توان اخلاق عصر طلایی مرد عنکبوتی را پاس داشت و آن را در فرهنگ فرهنگ مدرن جای داد؟ چگونه می توانیم او را وادار کنیم در یک سیستم ارزشی کار کند که منعکس کننده جهان درگیر تغییر و چشم اندازهای گسترده تر است؟ مرد عنکبوتی واقعاً کیست؟ و چرا این هنوز مهم است؟

خوب ، معلوم شد که زیباترین پاسخ این س questionsالات در درون نهفته است مرد عنکبوتی: به آیه عنکبوت .

آیه ای برای همه

دلیل دیگر اهمیت درس تاریخ فوق این است که این تلاش انیمیشن جدید تیم Lord and Miller یک راه اندازی مجدد نیست ، بلکه فیلمی است که غیرممکن است در کنار آن ورودی ها ، در آنها ، از آنها و فراتر از آنها وجود داشته باشد. و گرچه گاهی اوقات مستقیماً به این فیلم ها اشاره می کند ، اما در واقع از کمیک ها به عنوان ستون فقرات اصلی اساطیر خود استفاده می کند ، حتی مماس ترین لحظات و شخصیت های جانبی را برای الهام گرفتن به کار می برد. اساساً ، از تمام ادبیات مرد عنکبوتی استفاده می شود.

اگر به نظر گیج کننده می آید یا انگار خیلی زیاد است ، Spider-Verse دامنه را تا حد ممکن با ظرافت ساده می کند ، بیشتر به این دلیل که شخص بد شخصیتی ناهنجاری ابعادی ایجاد می کند که پنج نفر از این عنکبوت های مختلف را در اثر یک حادثه گرد هم می آورد. اما مهمتر از همه ، این اتحادیه های درگیر با همان طنز و کار جدی موضوعی که به محصول نهایی اجازه می دهد تا با وضوح مطمئن از صفحه نمایش بیرون بیاید ، زنده می شوند.

هنوز راهی برای گفتن در مورد چگونگی کشیدن این تیم بدون خرابکاری گسترده فیلم وجود ندارد ، بنابراین این یک هشدار را در نظر بگیرید.

همه چیز با بهترین بازدید از داستان اصلی Spider-Man از پیتر پارکر ، نسخه کلاسیک شخصیت (با صدای کریس پاین) آغاز می شود. او پسر طلایی است ، یک نمونه خوب که اکنون با خوشبختی با مری جین ازدواج کرده است. اما نمی توانم به فکر یک خط کوچک باشم که او در وسط یک جنگ غول پیکر می گوید: من خیلی خسته ام. این فقط یکی از بسیاری از لحظات کوچک و دلخراش یک فیلم است که به شخصیت وزن و روان می بخشد. و هنگامی که مایلز مورالس جوان وارد مدار خود می شود (اکنون نیز توسط عنکبوت رادیواکتیو گریبان خودش را گرفته است) ، پیتر با تصور اینکه در این کار تنها نیست ، خیال خود را راحت می کند و قول می دهد بچه را زیر بال خود ببرد. البته ، عصر طلایی پیتر ما بلافاصله کشته می شود. در حالی که مایلز در بلاتکلیفی مانده است ، جهان از دست دادن نمونه خود سوگواری می کند. او تنها کسی است که می تواند این گوشته غیرممکن take و گرانولای خوب را به دست بگیرد ، او برای آن آماده نیست. Shameik Moore با صدای مایلز مورالس ، Jake Johnson با صدای پیتر پارکر و Hailee Steinfeld با صدای Spider-Gwen مرد عنکبوتی: به آیه عنکبوت .تصاویر سونی

اما ابعاد درگیر با هم یک مربی بعید (و کاملاً مناسب) را به وجود می آورد: پیتر بی پارکر. اگر هرگز کمیک نخوانده اید مرد عنکبوتی شگفت انگیز ، باید بگویم که این فقط به قابلیت های این فیلم می افزاید ، زیرا او اولین تلاش راه اندازی مجدد در کمیک ها بود. و باید بگویم آنچه پیتر بی با آن روبرو شد کمی بیش از هر مرد عنکبوتی دیگر بی رحمانه بود و این ابرقهرمان در زندگی با چیزهای بسیار تاریکی روبرو شده است (گاهی اوقات خیلی تاریک).

ولی در Spider-Verse ، آنها همه چیزهایی را که من در مورد شخصیت دوست داشتم و دوست نداشتم گرفته اند و راهی برای کشف مبارزات او برای خنده های انسانی پیدا کرده اند. پیتر بی در یک آپارتمان فرسوده زندگی می کند. او خودش را رها می کند ، و کمونیک و تنبل تر می شود. همه اینها از طریق رابطه فروپاشی او با مری جین و درد درونی او با خودش بررسی می شود. (با رفتن به فیلم ، من مطمئن نبودم که چرا آنها به دنبال جیک جانسون رفته اند ، اما با دیدن کاری که آنها با این شخصیت انجام دادند ، به من فهمیدم که هیچکس کاملتر نبوده است). پیتر بی. مردی تقریباً از دست رفته و بدبینی شکسته است ، و به همین دلیل او به عنوان یک شخصیت عالی بی اراده برای مایلز معرفی می شود ، زیرا هر یک از آنها چیزی دارند که از دیگری یاد بگیرند.

اما Peter B. تنها کسی نخواهد بود که سایه های Spider-lore در این فیلم عمیق است. ما یک نسخه کاملاً تحقق یافته از Spider-Gwen ، زن جوان با اعتماد به نفس و روحیه ای که در آژانس شخصی خود مستقر است ، دریافت می کنیم. و در حالی که او بهترین دوست خود را با درد از دست داده است ، در مایلز جوان دوست جدیدی پیدا می کند. ما همچنین پنی پارکر ، دختر انیمه جوان از نیویورک آینده را با ربات عظیم خود دریافت می کنیم. ما حتی Spider-Man Noir را دریافت می کنیم ، یک اجرای کاملاً کمدی کاملاً متناسب از Nic Cage در حالی که او شب تاریک روح خود را برای تعبیرات کاملاً منسوخ دهه 30 استخراج می کند.

هک ، شما در هر گوشه و کنار این فیلم شوخی های عنکبوتی باسوادی پیدا می کنید (لطفا آه لطفا اعتبار خود را حفظ کنید). اما از همه بهتر ، Peter Porker the Spider-Ham را به دست می آوریم. و این جنبه سه جنبه کاملاً حیرت انگیز دارد. اول ، نمی توانم باور کنم که آنها یک شخصیت عجیب و غریب از فولکلور مارول را گرفته اند و او را در این فیلم لعنتی گنجانده اند. دوم ، نمی توانم باور کنم که این اولین اقتباس روی صفحه از شخصیت طنز جان مولانی است - تا حدی که شاید این نقشی باشد که وی برای بازی در آن متولد شده است. و سرانجام ، نمی توانم باور کنم که آنها نقش او را مانند آنها درخشان کار کرده اند.

اما این بخشی از آداب و رسوم لرد و میلر است: هر شخصیتی خنده دار است ، زیرا راه ما برای دوست داشتن آنهاست ، اما پس از آن هر شخصیت چیزی عمیق تر و حیاتی تر در زیر سطح خود دارد. از آنجا که این تیم قصه گویی درک می کنند برای یک خوک کارتونی که ناگهان خونسردی خود را از دست می دهد ، بو می کشد و بی سر و صدا خطوط را تحویل می دهد ، به همین اندازه دلخراش خواهد بود ، شما نمی توانید همه آنها را پس انداز کنید. با تمام شوخی ها ، صداقت دردناک در صفحه نمایش نیز وجود دارد. و لحظه کمیسیون گروهی آنها نسبت به ضرر ، چیزی غیر عادی است. آنجاست که به شما یادآوری می کند که آنها شخصیتهایی با روانشناسی ، نیازها ، خواسته ها و ترسهای کاملاً تحقق یافته هستند.

جهنم، Spider-Verse حتی موفق می شود صمیمانه ترین و هدفمندترین استیو لی استیون را ارائه دهد ، هیچ کدام. بنابراین مطمئناً ، من می توانم برای همیشه در مورد انیمیشن هوشمندانه و نحوه پیشبرد فیلم های شوخی کامل صحبت کنم (شوخی مورد علاقه: در جیب شما جا می گیرد) ، اما اگر هسته اصلی داستان نباشد ، جوک ها مهم نیستند.

خوشبختانه ، این هسته اصلی داستان مایلز مورالس است. دومی که معرفی شد ، به سختی در اتاقش با آفتابگردان آواز می خواند ... من تازه شروع به گریه کردم. حتی نمی دانم می توانم آن را توضیح دهم. اما فوری ، احشایی و بسیار ضروری بود. هر ذره شخصیت پردازی برای تقویت شخصیت او اضافه می شود. من دقیقاً می دانستم که او هر لحظه چه احساسی دارد و چرا ، و فهمیدم جوانی گرفتار در بین دو جهان ، در تلاش برای از بین بردن خود ، به چه معناست. من می توانم دو سو و دلهره آور این سوال را تشخیص دهم ، پدر ، آیا شما واقعاً از مرد عنکبوتی متنفر هستید؟ مایلز دقیقاً به این دلیل قابل توجه است که بسیار آسیب پذیر است-علی الخصوص وقتی گریه می کند ، علیرغم تمام وقتهایی که سعی می کند نکند. شما احساس می کنید که سنگینی عظیم احساس یک جوان بودن ، آرزو برای خلق دنیای بهتر ، اما هنوز با همان وزن آن جهان بر دوش او گیر کرده است.

یادم نمی آید آخرین باری که قلبم به سختی برای یک قهرمان داستان چرخیده است. و در طول فیلم ، کمتر از پنج بار گریه کردم. همانطور که آخرین فیلم واقعی را هم به خاطر نمی آورم. اما این به این دلیل است که هرگز احساس نمی کرد که می خواهد به طور ناخوشایند کلاهبرداری کند یا غم انگیز باشد ، بلکه به راحتی ترس های دردناک را در درون این مرد جوان تحمل کرده است. اما از طریق افراد عنکبوتی دیگر در داستان خود ، مایلز فقط ترس از آنچه ممکن است هرگز برآورده نکند ، نمی بیند بلکه امید به آنچه می تواند باشد را می بیند. و همه اینها لحظه ای را به وجود می آورد که مایلز جهش ایمانی خود را نشان می دهد و پوشش شخصی خود را به دست می آورد ، که ممکن است یکی از Cathartic ترین لحظات سینما باشد که طی سالهای گذشته داشته ام. و این به این دلیل است که لحظه خیلی لعنتی به دست آورده است.

این نزدیک به داستان سرایی کامل است. نه تنها صادقانه در شخصیت های خود فرو می رود ، بلکه به طور کلی درگیر ابر قهرمانانه می شود. این همان مشکلات را می طلبد مرد عنکبوتی 2 و آنها را از طریق تجربیات بسیاری از مردم چاپ می کند. این انگشت شست سرنوشت خود را نشان می دهد و درعوض مفهوم دوست داشتنی را به معنای واقعی بودن یک فرد تصادفی که دارای هدایای بزرگ و مسئولیت بزرگی است ، تثبیت می کند. این قلب همه چیزهایی است که من نه تنها در مورد پیتر پارکر ، بلکه پیتر بی ، گوئن ، پنی ، پورکر ، مایلز و بسیاری دیگر دوست دارم. اساساً ، با نشان دادن اینکه همه این شخصیت ها اعتبار یکسانی با هر شخص دیگری دارند ، مرد عنکبوتی را برطرف می کند.

آنچه لرد ، روتمن ، رامسی ، پرشیشی و میلر در اینجا ساخته اند ، فیلمی است که از هرگونه ارزش سمی کمیک های مدرن فرار می کند در حالی که از همه چیزهایی که آنها را بزرگ می کند ، حمایت می کند. این فیلمی است که می فهمد ، درست مثل روند خلاقیت ، درگیری در فیلم ها یک نقطه قوت واقعی است. این داستان با سهولت جذاب و تلاشی کاملاً مفصل درگیر یک روایت جسورانه است. این به ما نشان می دهد که چگونه می توان فیلمی ساخت که هم به همه چیزهایی که قبل از آن هستند وابسته است ، در حالی که از آن افسانه ها به عنوان سنگ پله ای برای پرش به آسمان استفاده می کنیم و به چیزهای خیلی بیشتری می پردازیم.

بنابراین ، همانطور که هالیوود مرتباً به بازخوانی بی معنی پیتر پاركر خود ادامه می دهد ، سرانجام فیلمی از راه می رسد كه به سادگی آن را بدست می آورد: هر كسی می تواند مرد عنكبوتی باشد. و امروز خوشبختانه این شگفتی مایلز مورالس ، گوئن ، پنی و باند است. مطمئناً ، آنها از طریق یکسری تصادفات به آن موقعیت می رسند ، اما همه نیز چنین می کنند. و شاید بتوان همین حرف را برای خود فیلم گفت. و در آخر مهم نیست ، زیرا همه اینها جمع می شوند تا چیزهای خیلی بیشتری شوند ...

معجزه ای از هدف.

< 3 HULK

مقالات جالب