اصلی تلویزیون بازبینی فصل 6 'House of Cards': حتی با وجود کلر در آن ، نمایش یک گنجینه بدبختی گنگ است

بازبینی فصل 6 'House of Cards': حتی با وجود کلر در آن ، نمایش یک گنجینه بدبختی گنگ است

کلر در هوووس دیوید گیزبرشت / نتفلیکس



اوه ، رابین رایت ، تو عجب پولادین چرخیدی. شما بدون زحمت بازیکن قدرت را مجذوب خود می کنید. ما می توانیم ببینیم که شما با خشم و کینه طولانی مدت تا پایان زمان با مخالفت کلامی مخالفت می کنید. جای تعجب نیست که شما بهترین بازیگر نقش اول دکتر Docom Doom در دنیای سینمایی مارول هستید. اما در حال حاضر ، شما باید به فصل آخر اغلب سرگرم کننده اما به ندرت روشنگر رضایت دهید خانه کارتها .

تعجب آور نبود که در پی رسوایی سو sexual رفتار جنسی کوین اسپیسی ، رایت به نقش اول سریال ارتقا یافت. حتی قبل از آنکه ادعاهایی علیه او مطرح شود ، تغییر تمرکز در این سریال در حال تولید بود. کلر آندروود به ریاست جمهوری صعود کرده بود و فرانک آندروود (اسپیسی) نیز به این مقام رسیده بود به روشی مرموز اعزام شد . پس از پنج فصل از تکرار فزاینده یکنواخت او ، مرگ شخصیت منجر به انتقال مسالمت آمیز قدرت بین دولت ها می شود - اگر فقط سایه او نسبت به فصل 6 زیاد نباشد (حداقل در پنج قسمت اول که ما دیده ایم).

کلر یک قهرمان بسیار جذابتر از فرانک است - تیغه نقره ای خاکستری تا سیاه نیمه شب او. او به همان اندازه حیله گر است ، اما از نظر عمق برتر است. رایت به طور مثبت از صحنه ای به صحنه دیگر گرما می تاباند ، و بین وحشیگری و غرایز پرورش یک خرس مادر تغییر مکان می دهد. برخلاف فرانسیس ، که همیشه خیلی سخت و لوس بود و نمی توانست او را بغل کند ، با یک نگاه می تواند شما را با یک نگاه پژمرده کند و سپس با یکی از وقفه های دیوار چهارم شما را پیروز کند. بین هویت و دستور کار خودش و تسلط عروسکی پشت صحنه تهدیدهای تجارت بزرگ در قالب Greg Kinnear و Diane Lane’s گرفتار شده است بیل و آنت چوپان ، کلر باید راه خود را از طریق واشنگتن بجنگد. اما اگر رهبری تغییر کرده باشد ، سیاست ها تغییر نکرده اند.

در خبرنامه سرگرمی Braganca مشترک شوید

درام های سریالی برای پیشبرد فصلی که دارند به شدت متکی به طرح هستند ، در حالی که طنزها بیشتر شخصیت محور هستند. با این مورد دوم ، هر چقدر مخاطبان بیشتر با شخصیت ها آشنا شوند ، طنز ریشه ای و قابل اعتمادتری دارد (به عنوان مثال ، جوک های عاشقانه جوی به ساندویچ در دوستان ) با این حال ، با درام هایی - که بر روی صخره های صخره ای و توده ها و انبوهی از گه های دیوانه بنا شده اند که قسمت به قسمت پایین می روند - برنامه ریزان برنامه می توانند بهترین ایده های خود را زود بخورند. به همین دلیل نمایش های بی شماری به دنباله ای مضحک و غیرقابل تصور تبدیل می شوند و سپس این اتفاق افتاده است! خراب می شود (به عنوان مثال ، فصول میانی میهن )

خانه کارتها همیشه با استفاده از این نوع ساخت و سازهای قدرتمند از ساختار پر قله و دره های Netflix استفاده کرده است ، اما بعد از مدتی کمی بیشتر می شود. اگر صادق باشیم ، سالها است که این نمایش از این بیماری رنج می برد. فصل 6 هیچ تفاوتی ندارد ، زیرا بازی های سیاسی ، مكر ، خیانت و درام با هم مخلوط می شوند و تبدیل به یك بدبختی می شوند. پاتریشیا کلارکسون همیشه یک درمان است ، اما آیا قرار است شخصیت او را بخاطر بسپاریم؟ آیا مخاطب قرار است هفت یا هشت موضوع مختلف را پیگیری کند و صفحات بیهوده انباشته خود را در یک اپیزود ویژه متراکم بچرخاند؟ آیا هیچ کدام از اینها منطقی است؟ در این مرحله ، به نوعی آرزو می کنیم خانه کارتها یک رویکرد کاملاً واقعیت مانند CSPAN را در آغوش می گیرد تا اینکه ما را با تمام لحظات قابل انعطاف پیچ و خم پذیر خود متزلزل کند.

بدبینی و شک و تردستی این افراد داخلی دروغین واشنگتن همچنین تصویری دلخراش از شرایط واقعی موجود به ویژه در پس زمینه اختلافات واقعی در کاخ سفید ترسیم می کند. هنر هرگز نباید از تاریکی تاریک بترسد یا مخاطب را خاموش کند ، اما پوچ گرایی غالب که در اینجا وجود دارد کاملاً طاقت فرسا است. اگر می خواهید از وضعیت کشورمان حتی احساس بدتری داشته باشید ، از خبرها به این عوضی های عقب افتاده بروید.

تماشای قسمتهای اولیه خانه کارتها ‘فصل آخر مانند گرفتن عکس از تکیلا است: بلعیدن حضور سلطه گرانه رایت و سلطنت تلخ در بالای صفحه دشوار است ، اما هنگام انجام این کار سرگرم کننده است. با این حال خیلی زود افراط کنید و همه چیز می تواند سریع زشت شود.

درجه: C +

مقالات جالب