اصلی فیلم ها دون هرتسفلد در زندگی انیمیشن خود و Blu-Ray 'دنیای فردا'

دون هرتسفلد در زندگی انیمیشن خود و Blu-Ray 'دنیای فردا'

L: انیماتور و کارگردان Don Hertzfeldt. R: دنیای فردا قسمت دو .دون هرتسفلدت



دون هرتسفلد ، انیماتور نامزد دو بار اسکار ، فقط در آستانه 350،000 دلار در مبارزات انتخاباتی خود برای آوردن ، دنیای فردا ، مجموعه ای که با سفر در زمان ، کلون ها و فناوری آینده به Blu-ray تزریق شده است. این کمپین نمادی از تقدیم پایگاه طرفداران هرتسفلد است که از زمان پیدایش در اوایل دهه 2000 فعالیت حرفه ای خود را دنبال کرده اند.

شوخ طبعی هرتسفلدت ، تیزبین و گهگاه خود-تحقیرآمیز در بیشتر کارهایش خونریزی می کند. هرتسفلدت در توصیف آخرین کارزار کیک استارتر خود بهتر گفت: من مثل PBS هستم اما با جیغ بیشتری. و طی سالها ، پیروی و شناخت او فقط افزایش یافته است. Billy’s Balloon در جشنواره فیلم کن بازی کرد ، رد شد نامزد اسکار شد و همه چیز درست میشه در جشنواره فیلم ساندنس جایزه گرفت. این فقط لیست کوتاه است.

اما شاید ماندگارترین جنبه کار هرتسفلدت توانایی اب زیر کاه این باشد که بیننده را مجبور کند در زندگی ، از دست دادن و روشی که در آن زمان اغلب بسیاری از مشغله های زودگذر ما بی اهمیت می کند ، نشخوار کند. که در دنیای فردا ، امیلی در یک جهان علمی تخیلی جایگزین زندگی می کند که در آن 200 سال آینده نسخه ای از خودش به وی سفر می کند. و در آخرین قسمت ، یک کلون به نام دیوید مجبور است فضای موجود در هارد دیسک خود را پاک کند و احساسات اساسی انسان مانند همدلی را برای زنده ماندن خاموش کند. یکی از تلخ ترین خطوط این مجموعه: اکنون حسادت همه مردگان است. با پس زمینه های متحرک بلند پروازانه و پیچیده همراه با خط داستانی درخشان ، به نظر نمی رسد ارائه یک جرم باشد دنیای فردا در Ultra HD.

هرتسفلدت در یک مصاحبه از طریق ایمیل با او صحبت کرد مشاهده کننده در مورد روند خلاقیت او ، رابطه با پایگاه فن خود و برنامه هایی برای همکاری در پروژه های انیمیشن آینده.

ناظر: چگونه تغییر استفاده از فیلم 35 میلیمتری و دوربین های چند منظوره مدرسه قدیمی به دیجیتال روند ایجاد را تغییر داد دنیای فردا؟

با دوربین های قدیمی 35mm Rostrum من ، انیمیشن در بالای یک سکو قرار می گیرد ، و دوربین روی یک جرثقیل در بالای آن نصب شده است. این پایه های دوربین هشت پا و 800 پوندی بود و شما می توانستید با انبوه کاغذهای خود در آنجا بنشینید و هر یک از آنها را یکی پس از دیگری ساعت ها و ساعت ها زیر این چراغ ها بکشید. و اگر می خواهید یک دوربین را در یک شات قرار دهید ، همه این دستگیره های کوچک دستی با اندازه گیری های افزایشی در سراسر آنها وجود دارد تا کارهای هنری شما را به سمت چپ ، راست ، بالا یا پایین حرکت دهد - و جرثقیل دوربین می تواند به تدریج بالا و پایین حرکت کند ، به داخل یا خارج فشار دادن. هر عمل در یک بار در یک فریم اندازه گیری می شود ، بنابراین شما باید تمام این ریاضیات دقیق را بسازید تا هماهنگ با آثار هنری خود حرکت را نشان دهد. و شما به سرعت می فهمید که دلیلی وجود دارد که انیماتورها برای فیلمبرداری از کارهای شخصی خود استفاده نمی کنند ، این واقعا پیچیده است و همه استودیوها خدمه اختصاصی دارند. دنیای فردا دون هرتسفلدت



تلما و لوئیس داستان واقعی

آخرین کاری که من معمولاً می خواهم انجام دهم این است که زندگی در اتاق دوربین را برای خودم سخت تر کنم ، بنابراین در سال های اولیه سعی می کنم حرکت دوربین را محدود کنم و همه تنظیمات را خیلی ساده انجام دهم. به همین دلیل - خستگی - در کارهای قدیمی من خیلی رنگ یا زمینه مشاهده نکردید. و در نتیجه آن فیلمهای اولیه جدا از هم بودند. این دوربین به نوعی احساس می کرد که در جایی رها شده و منفعلانه شخصیت هایی را که به نوعی بی دست و پا در جلوی آن پرسه می زدند ، در این مدت ها گرفته است. وقتی شروع کردم این روز بسیار زیبایی است من با تقسیم فریم فیلم به فریم های کوچکتر که از طریق نوردهی های متعدد ترکیب شده اند - که پس از آن می توانم به صورت مستقل زیپ کنم ، با مشکل عدم توانایی حرکت دوربین روبرو شدم.

من به عنوان کارگردان فهمیدم که مثل گیتاریست کار می کردم که فقط در پنج رشته گیتار تمام زندگی خود را می نواخت ، اما مدتها پیش فراموش کرده بود که یک ششم وجود دارد.

انتقال به سمت دیجیتال در سال 2014 همه چیز را سرعت بخشید و زندگی را در بسیاری از بخش ها آسان تر کرد - رنگ ها! پیش زمینه ها! و دوربین می توانست اکنون در همه جای مکان پرواز کند ، اما من هنوز هم این مقاومت عجیب و غریب را در برابر تمایل به حرکت دادن آن داشتم. من مرتباً عکسها و زوایای خود را به این روش محدود نگاه می کردم. بعد از 20 سال که مجبور به ساخت عکس در سیمان شدم ، آنقدر آموزش دیده ام که فکر کردن در مورد حرکت دوربین تقریباً مشکل دارد. این یک بلوک جدی ذهنی بود که من فقط شروع به دور زدن آن کردم دنیای فردا قسمت سوم ، که واقعاً دوربین و ترکیب بندی کنجکاو تری را می طلبید. من به عنوان کارگردان فهمیدم که مثل گیتاریست کار می کردم که فقط در پنج رشته گیتار تمام زندگی خود را می نواخت ، اما مدتها پیش فراموش کرده بود که یک ششم وجود دارد.

با نگاهی به سیر تحول در توزیع کار شما - با سیستم عامل هایی مانند DVD ، Hulu ، Vimeo ، YouTube و Blu-ray ، این رسانه ها چگونه بر نزدیکی شما با مخاطبان و تفکر شما در مورد به اشتراک گذاشتن کارهایتان تأثیر گذاشته اند؟

هیچ کس واقعاً نمی دانسته است که با فیلم کوتاه چه باید کرد ، بنابراین حتی زمانی که در مدرسه فیلم بودم ، سعی کردم الگوی اکران فیلم های معمولی را دنبال کنم. شما از سینما به ویدیوی خانگی به تلویزیون می روید و اکنون پخش جریانی می کنید. و از آنجا که من همیشه در یک نوع حباب به تنهایی انیمیشن می کردم ، فکر می کنم تئاترها همیشه یک گام مهم به خصوص برای من بوده اند. بعد از مدت ها کار کردن روی چیزی در تاریکی ، فقط از نظر روانشناسی دیدن اینکه افراد واقعی ظاهر می شوند و این چیزها را می پذیرند همیشه واقعاً مفید بود. من همیشه گفته ام این مثل این است که بخواهید آنجا باشید تا یک دوست کادویی را باز کنید که شما برای آنها ساخته ام. بیرون رفتن از خانه و گشت و گذار با چیز جدیدی که واقعاً به شارژ مجدد باتری کمک می کرد و به نوعی به من یادآوری کرد که هدف همه اینها چیست.

با خاموش شدن COVID-19 در سال گذشته ، دنیای فردا قسمت سوم اولین کسی بود که من ساختم و در تئاتر به نمایش در نیامد. ما یک توزیع کننده داشتیم که می توانست آن را به سینماهای کشور بیاورد و سپس همه چیز در برابر سنگ ها سقوط کرد. من فکر می کنم که به سختی به من ضربه زد که همان تجربه را با مردم ندارم. در عوض من به نوعی این احساس سنگین ضدکلیمکس را پیدا کردم. در عوض پخش جریانی در حال پخش است و Blu-ray جدید در راه است که هنوز هم معجزات بسیار بزرگی هستند ، اما من می ترسم که این موارد حبابی را که قبلاً در آن قرار گرفته ام ، عمیق تر کنند. اگر یک شماره در یک صفحه باشد می گوید 1000 نفر فیلم شما یا 1 000 000 نفر فیلم شما را تماشا كرده اند ، این اعداد در واقع خیلی متفاوت از نظر من نیستند. در یک نقطه خاص نوعی از کسی اهمیت می دهد؟ هنگامی که شما فقط بدون هیچ بازخورد انسانی به ارقام نگاه می کنید شروع به نوعی احساس می کند که شما فقط یک ماشین را تغذیه می کنید.