اصلی سرگرمی 'به نظر من چیزی شبیه من نیست': آیا 'Westworld' در فصل دوم 'گمشده' می شود؟

'به نظر من چیزی شبیه من نیست': آیا 'Westworld' در فصل دوم 'گمشده' می شود؟

هنوز هم نگران کننده ترین چیز در این نمایش است.

هنوز هم نگران کننده ترین چیز در این نمایش است.HBO



چه جهنمی در جریان است؟

نه ، این یک شوخی نیست من 100٪ جدی هستم اکنون در ریش مصنوعی برنارد چه اتفاقی می افتد؟

این سوالی است که من هر یکشنبه شب هنگام مکث HBO از خودم می پرسم Westworld چون پسر دومینوس با پای بزرگ و بالهای گرم من وارد شده است. همانطور که خوب بودن انسداد شریان خود را می بلعم و نیمه اول اپیزود را مرور می کنم ، احساس می کنم مثل دولورس احساس می کنم. من می دانم که چیزی کمی فاصله دارد ، اما من نمی توانم کاملا انگشتم را روی آن بگذارم.

من متنفر نیستم ؛ من واقعاً دوست دارم Westworld زیاد. اما اینترنت مانند خود عمل می کند دومین آمدن سوپرانوها .

آیا واقعاً مطمئن هستیم Westworld به همان اندازه که همه فکر می کنند بزرگتر است؟

وارث HBO به بازی تاج و تخت بیش از آنکه در مورد توسعه شخصیت ها باشد و می دانید گاهی اوقات منطقی است ، بیش از آنکه در مورد توسعه شخصیت ها باشد ، ساخته شده است: Jonathan Nolan و Lisa Joy پیشرانان دنیایی را خلق کرده اند که در آن هر چیزی و همه چیز می تواند توسط مخاطبان زیر سوال رود. آنها ساخته اند Westworld اساس پنهان کاری و سردرگمی است. این فرمول آینه و دود من را به عنوان یک بیننده اغوا کرده است ، اما من را بیش از حد به شخصیت ها و مضامین آن علاقه مند نکرده است. تمرکز زیاد روی ابهام طرفداران را به خود مشغول کرده و نظریه پردازی های زیادی را برانگیخته است به گونه ای که توطئه JFK در مقایسه عجیب به نظر می رسد ، اما باعث شده رضایت بخش ها نیز کمتر باشد.

قبل از آخرین قسمت The Well-Tempered Clavier. مخاطبان باید نسبت به برنارد احساس ویرانی کنند زیرا او (دوباره) متوجه می شود که کل وجود او دروغ است. اما به جای احساس سر و صدا بودن برای یک شخصیت اصلی ، ما بیشتر علاقه مند هستیم که نشان دهیم او یک سیستم عامل آرنولد است و ممکن است دولورس نسخه اصلی را کشته باشد. این فقط یکی از موارد بسیاری است که در آن وجود دارد Westworld بر لحظات WTF بیش از رشد شخصیت تأکید دارد. فصل اول - هرچند هیجان انگیز ، سرگرم کننده و جاه طلبانه - اما از این طریق در حلقه خودش گیر کرده است.

Uproxx’s Alan Sepinwall خلاصه خیلی خوب:

این مجموعه تمام این س questionsالات جالب در مورد آگاهی و زندگی و اخلاق را می پرسد ، و این مطالب را در اختیار برخی از بازیگران کلاس جهانی قرار می دهد ، اما مخاطب (به هر حال این عضو آن) را با فاصله بسیار زیاد نگه می دارد و به ناچار آن را قرار می دهد شخصیت های ثانوی رمز و رازهای آن است.

این باعث می شود من به فکر دکتر فورد باشم. آیا تا به حال چنین شرور بسیار خوبی ارائه شده اما با طرح نازک طراحی شده است؟ از آنجا که آنتونی هاپکینز در انجام کارهای آنتونی هاپکینز بسیار لعنتی است ، همه ما این واقعیت را نادیده گرفته ایم که واقعاً نمی دانیم چرا شخصیت وی این کارها را انجام می دهد. انگیزه ها ، خواسته ها ، بازی آخرش چیست؟ ما فراتر از مجموعه خدای پیچ خورده اش چیزی از او نمی فهمیم.

مانند ادای احترام به خاطرات گذشته در میزبانان ما ، من نمی توانم احساسی را که قبلاً اینجا بوده ام متزلزل کنم. ایده ربات های حساس به همان اندازه که در Sweetwater جنگ اسلحه در فرهنگ پاپ رایج است. Blade Runner ، نابودگر ، ماتریکس ، انسانها ، ماشین سابق . این لیست همچنان ادامه دارد. اعتبار دادن به Westworld برای ارائه همین مطالب به روشی جدید و قابل تأمل (همه ما در مورد تئوری جدول زمانی چندگانه ، درست است؟) ، اما دقیقاً جای تازه ای ندارد.

ایراد دیگری که دارم با آن است Westworld پایداری آن است. من همه برای نمایشهایی هستم که به طرفداران خود یک معما را می دهند تا با هم ترکیب شوند. گذشته از همه اینها، کم شده اولین عشق واقعی تلویزیون به لطف همه نظریه پردازی هایی بود که در آن انجام شد. اما مانند کم شده (و بیشتر عشق اول ، برای همین موضوع) این مدل از رمز و راز محکوم به پایان دادن به فاجعه است.

وقتی یک پیچ و تاب را به درستی حدس بزنید ، یک انحنای منحصر به فرد را از قبل بگیرید ، چه چیزی فراتر از جایزه براق رضایت از خود برنده می شوید؟ لیز شانون میلر از IndieWire نوشت. مطمئناً دانستن اینکه درست حدس زده اید هیجان آور است. اما چه اتفاقی می افتد که هیجان شوکه شدن یا متعجب شدن ، اعتماد به روایت را دارد که طبق شرایط خودش پیش می رود؟

today امروزه سازندگان با این چالش روبرو شده اند که برای جلوگیری از مخاطبان خود ، تمام توقف ها را متوقف کنند ، این میلیون ها مغز با هم کار می کنند تا از داستان جلوتر بروند. اما اشکال در این امر این است که به نظر می رسد ما در واقع با بیان یک داستان صبر خود را از دست می دهیم.

چطور Westworld اگر شخصیت ها و بینندگان آن دائماً در پیچ و خم گم شوند ، طی چندین فصل حرکت خود را ادامه می دهیم؟ آیا نویسندگان پاسخ های رضایت بخشی به کوه سوالاتی که مطرح می کنند دارند؟ به نظر نمی رسد این یک استراتژی بلند مدت مناسب باشد.

چطور Westworld اگر شخصیت ها و بینندگان آن دائماً در پیچ و خم گم شوند ، طی چندین فصل حرکت خود را ادامه می دهیم؟ آیا نویسندگان پاسخ های رضایت بخشی به کوه سوالاتی که مطرح می کنند دارند؟ به نظر نمی رسد این یک استراتژی بلند مدت مناسب باشد.

Westworld مرا به یاد میزبانی می اندازد که هنوز به خاطر نیاورده است. به نظر می رسد و مانند معامله واقعی است ، اما در داخل آن ماشین آلات کاملاً روغن کاری شده وجود دارد نمایش بزرگ و زیبا و پیچیده ای است ، اما همچنین در بعضی مواقع فقط کوچکترین توخالی و جدا است.

Vulture’s Sean Collins این نقص را در بحث خود برجسته می کند Westworld’s بیش از اعتماد به آهنگ های آشنا برای جایگزینی طنین احساسی:

Westworld او نوشت ، می تواند تمام آهنگ های متوقف شو را که می خواهد ربود. اما مگر اینکه و تا وقتی که اعتماد به تأثیر تصاویر و ایده های خودش و تکه تکه های پشتیبان آن را نداشته باشد ، نتیجه همیشه به اندازه پیانوی نوازنده خالی و بدون درآمد احساس می شود. کلیدها حرکت می کنند ، نت ها بیرون می آیند ، اما هنرمندانی وجود ندارد.

بنابراین ، بله ، من قطعاً در این یکشنبه برای فینال فصل تنظیم می کنم. من می خواهم پاسخ بدهم و علاقه مندم ببینم که چگونه آنها این همه چیز را بسته بندی می کنند. اما من این سوicion ظن را دارم که دوباره پیدا می کنم خودم دوباره همان سوال را می پرسم.

چه جهنمی در جریان است؟



مقالات جالب